Hoof aktiewe spelHoe preeklampsie u swangerskap met veelvoude kan beïnvloed

Hoe preeklampsie u swangerskap met veelvoude kan beïnvloed

aktiewe spel : Hoe preeklampsie u swangerskap met veelvoude kan beïnvloed

Hoe preeklampsie u swangerskap met veelvoude kan beïnvloed

Deur Pamela Prindle Fierro Opgedateer op 23 Julie 2019 Produk-onthulling

Frederic Cirou / PhotoAlto / Getty Images

Meer in swangerskap

  • Tweeling of meer
    • Weke en Trimesters
    • Jou liggaam
    • Jou baba
    • Gesond bly
    • Komplikasies en kommer
    • Swangerskapverlies
    • Voorgeboortesorg
    • Berei voor vir Baba
    • Arbeid en aflewering
    Sien alles

    In hierdie artikel

    Inhoudsopgawe Brei uit
    • oorsig
    • diagnose
    • behandeling
    • Eklampsie-risiko
    • prematuriteit
    Kyk na alles na bo

    Moeders wat met veelvoude swanger is, loop 'n uiters hoë risiko vir preeklampsie, ook bekend as toksemie of hipertensie deur swangerskap (PIH). Hierdie toestand word geassosieer met hoë bloeddruk tydens swangerskap en dit affekteer tot 'n derde van die ma's van veelvoude.

    Navorsing help dokters om die oorsake van preeklampsie te verstaan ​​en te diagnoseer, wat dit makliker kan maak om die siekte te voorspel en te behandel.

    oorsig

    Daar word beraam dat 5 persent van die swangerskap in singleton deur preeklampsie beïnvloed word. Een uit elke drie ma's van veelvoude sal egter simptome tydens haar swangerskap toon. Die komplikasies van die toestand kan lei tot voortydige kraam of ander ernstige, selfs dodelike gevare vir beide die moeder en baba.

    Die risiko's van 'n tweelingswangerskap vir moeder en babas

    Navorsers het twee proteïene wat deur die plasenta geproduseer word, geïdentifiseer wat moontlik verantwoordelik is vir die ontwikkeling van die toestand. Die bevindings dui op die FLT1-geen, wat verantwoordelik is vir die vorming van bloedvate in 'n fetus en teenwoordig is in die plasentale selle van swanger vroue. Die geen produseer sekere proteïene wat in 'n hoë konsentrasie bloedvate vernou en die bloeddruk van die moeder verhoog. Dit belemmer die lewering van bloed en voedingstowwe aan die plasenta.

    Die identifisering van die geen beteken dat dokters beter in staat sal wees om die toestand vinnig te diagnoseer en effektiewe terapieë te ontwikkel om dit te voorkom.

    In die verlede het diagnose op onoortuigende simptome staatgemaak. Toe die simptome getoon is, kan die bloedvloei na die plasenta al met tot 50 persent verminder word.

    So belowend soos hierdie resultate is, is navorsers versigtig en let daarop dat dit nie in baie gevalle van preeklampsie verantwoordelik is nie. Hulle merk ook daarop dat meer werk gedoen moet word om die verband verder te verstaan, die DNA-voorspellingsmodelle te verbeter en spesifieke medikasie vir behandeling te ontwikkel.

    Simptome van preeklampsie

    Simptome van preeklampsie ontwikkel gewoonlik na die 20ste week van swangerskap en word gewoonlik tydens 'n roetine-ondersoek opgespoor. Dit sluit in:

    • Waterretensie
    • Pofferigheid in die hande of voete
    • Verhoogde bloeddruk
    • Verhoogde proteïen in die urine
    • 'N Weeklikse gewigstoename van meer as twee pond

    Ernstiger simptome sluit in beroering of verwarring, veranderinge in die moeder se geestestoestand, naarheid of braking, hoofpyn, moegheid, buikpyn of kortasem.

    7 Belangrike simptome van preeklampsie

    diagnose

    Gereelde ondersoeke met u dokter of vroedvrou is noodsaaklik vir die opsporing van komplikasies en ander swangerskapskomplikasies. U opsigter moet u bloeddruk, gewigstoename en urienproduksie noukeurig monitor.

    Laat weet u dokter as u 'n geskiedenis van preeklampsie in u gesin het, insluitend u vorige swangerskappe. Vroue wat reeds hipertensie, vetsug, suikersiekte of niersiekte het, het ook 'n groter risiko.

    Die standaardmetode vir die diagnose van preeklampsie was jare lank hoë bloeddruk en 'n hoë proteïenvlak in urinetoetse. Die Preeclampsia Foundation merk op dat dit sommige gevalle mis. Daar is gevind dat 'n vrou normale proteïenvlakke in haar urine het, maar dat daar ander simptome is waarna dokters kan kyk. Dit sluit in verminderde bloedplaatjies, probleme met die niere of lewer, en vloeistof in die longe.

    Toetsing vir hierdie toestande is nou opgeneem in die riglyne vir pre-klampiaardiagnose wat deur die Amerikaanse kollege vir verloskundiges en ginekoloë (ACOG) aan dokters voorsien word.

    Die verskille tussen ligte en ernstige preeklampsie

    behandeling

    Uiteindelik is die enigste manier om preeklampsie te “genees” deur die babas te bevry. Dokters moet die impak op die gesondheid van die moeder op die toestand van die babas weeg, veral die huidige ontwikkeling daarvan. As hulle te jonk is, kan u dokter kies om die bevalling uit te stel.

    In sommige gevalle kan die toestand beheer word deur die gedrag van die moeder te matig: u waterinname te verhoog, sout te verminder, of om 'n roetine van bedrus in te stel terwyl u aan u linkerkant lê om druk op groot bloedvate te beperk.

    U dokter sal waarskynlik ook meer gereeld kantoorbesoeke benodig om u bloeddruk- en proteïenvlakke in die urine of ander lewenskragtiges wat met u diagnose verband hou, te monitor. In meer ernstige gevalle kan hospitalisasie nodig wees om volledige bedrus te verseker.

    Tipes bedrus in swangerskap

    Medisyne soos magnesiumsulfaat of hydralazine kan toegedien word, hoewel die newe-effekte van hierdie middels verdere mediese probleme kan veroorsaak. In die ernstigste gevalle word kraam veroorsaak of 'n c-afdeling uitgevoer.

    Gesondheidseffekte op mammas

    Sodra die babas gebore is, sal die simptome bedaar en die gesondheid van die moeder nie meer in gevaar wees nie. Vroue loop egter tot ses weke na die geboorte van hul babas die risiko om eklampsie te ontwikkel. U dokter sal voortgaan om u bloeddruk gedurende daardie postpartum periode te monitor.

    As u nie nagegaan word nie, kan preeclampsia die moeder se niere, lewer en brein beskadig. Preeklampsie is jaarliks ​​verantwoordelik vir 16 persent van swangerskapverwante sterftes in die Verenigde State. Onbehandelde preeklampsie ontwikkel tot eklampsie, die tweede grootste oorsaak van moedersterftes in die VSA

    Eklampsie en hipertensie tydens 'n swangerskap

    Impak op babas

    Aangesien preeklampsie bevalling van die babas benodig, hou hulle 'n groter risiko vir voortydige geboorte. Alhoewel die impak van premature 'n verskeidenheid komplikasies inhou, bied die oorblywende in utero sy eie stel risiko's. As die bloedvloei na die plasenta beperk word, kry die fetusse minder suurstof en voedingstowwe. Dit kan babas met intrauteriene groeivertraging (IUGR), lae geboortegewigte of selfs doodgeboortes veroorsaak.

    Die gevolge van tweelinge wat vroeg gebore word

    'N Woord uit Verywell

    Preeklampsie is 'n ernstige komplikasie tydens swangerskap en dit moet nie ligtelik opgeneem word nie. As u een van die simptome opmerk, kontak onmiddellik u dokter of vroedvrou en volg alle aanwysings wat u aan u gee as u daarmee gediagnoseer is. Verandering in bedrus en dieet kan moeilik wees, maar dit is baie belangrik vir u gesondheid sowel as u babas.

    Preeklampsie: voorkoming, bestuur en risiko's $config[ads_kvadrat] not found
    Kategorie:
    Gratis babatydskrifte
    Belangrike sosiale vaardighede vir eerste graad